Yazar: Hakan Tahmaz

“Ankara’da ise sürecin bundan sonraki seyrinin, istihbarat kaynaklı medya ilişkileri ve toplumsal algı yönetimiyle “idare edilebileceği” düşüncesinin hâkim olduğu anlaşılıyor. Bu sadece araştırma bölgesiyle sınırlı algı veya yaklaşım olmadığı çok açık. Oysa ortaya çıkan bu toplumsal tablo —yarılma ve derinleşen güvensizlik— bugün aşılması gereken en acil sorun olarak karşımızda duruyor. Ateşle oynamanın kimseye faydası yok.”

[…]

“1999’da Abdullah Öcalan’ın ABD tarafından Türkiye’ye teslim edilmesi ve Kürt siyasal hareketinin altüst olduğu süreçlerle kıyaslandığında, bugünkü askeri ya da siyasi başarısızlık çok daha hafif kalıyor. Kürt toplumunda moral bozukluğu olsa da, politikleşme düzeyi, direnci ve duygusal bağlılığı yeni yollar üretmeye elverişli bir canlılıkta. Şimdi hep birlikte, Öcalan’ın yeni döneme dair ne önereceğini ve Ankara’nın […]

“İktidar, ilk günden bu yana söylediklerinden çok farklı bir yerde durmuyor. Suriye’de yaşananlar, Kürt siyasi hareketinin endişe ve kuşkularını belirgin biçimde artırdı. Suriye’deki ateş, Türkiye’de nabızları yükseltti ve bu durum görmezden gelinemeyecek ölçüde ciddi bir hasar yarattı. Bu hasarı önce fark etmek, ardından onarmak gerekiyor.”

Şam yönetimi ile Suriye Demokratik Güçleri (SDG) ve Özerk […]

“Kararname, Suriye’de Kürt meselesi açısından sembolik olarak önemli bir adımdır; ancak tek başına yeterli değildir. Şara yönetimi güçlü bir siyasi mesaj vermiştir, fakat sahadaki çatışmalar ve yapısal krizler hâlen çözüm beklemektedir. Kararnameyi bir “ilk adım” olarak görmek; diyalog ve müzakere mekanizmalarının işletilmesi, Suriye’nin yeniden inşa sürecinde demokratik reform ve kapsayıcı siyasal düzen beklentilerini canlı tutmak […]

Güç dengeleri ve diplomatik hamleler neyi getirir bilinmez. Ancak Cumhur İttifakı’nın çözüm sürecini gerekçelendiren İsrail kaynaklı güvenlik ve beka söylemi; Şam–İsrail yakınlaşması ve 10 Mart Anlaşması’nın fiilen kadük hâle gelmesiyle Ankara’nın hedeflerine ulaşmasını sağlayabilir. Bu da Suriye’de Kürtlerin kazanımlarının anayasal ve yasal güvence altına alınmasının engellenmesi anlamına gelir. Fakat Ankara’nın ve bu politikalara destek verenlerin […]

“Ankara, Türkiye gibi  “bir tür tekçi ve merkeziyetçi” bir idari, siyasi yapının Suriye’de sürdürülebilir olma ihtimalinin ve siyasi şartlarının olmadığı kabul etmek durumundadır. Bir tür çoğulcu Suriye’nin geciktirilmesi kazandırmaz kaybettiriyor.”

2013–2015 çözüm sürecinde ve 2016 sonrasında yaşananlar, Türkiye için yeterince öğretici olmamış görünüyor. Yılın ilk haftasında Suriye’de yaşanan gelişmeler karşısında medyanın dili, siyasal aktörlerin […]

“Venezuela Devlet Başkanı’nın kaçırılarak ABD’de yargılanması yönündeki söylemler, uluslararası hukuk açısından ciddi bir kırılmaya işaret etmektedir. Bu yaklaşım, Birleşmiş Milletler’in kuruluş saiklerini,  meşruiyet ve hukuksal zemini olan    devlet egemenliğinin fiilen askıya alınması ve evrensel yargı yetkisinin siyasal bir araca dönüştürülmesi anlamına gelmektedir. Hukukun bu şekilde araçsallaştırılması, klasik askerî müdahalelerin yerini alan yeni bir çatışma […]

“Uluslararası sistem çökmüş durumdadır. Yeni düzen, kendine askeri güçle yer açmaya çalışmaktadır. Bu dünyanın büyük patronu ABD ve Trump’tır. Yeni dünyada yer edinmek isteyenler iki nedenle Trump haydutluğuna, hukuk ve kural tanımazlığa sessiz kalmaktadır: Ya İsrail gibi Trump’ın kanatları altında  kendilerini güvenceye almaya  çalışmakta ya da  sınırları dışında alan tutma hesabı yapmaktadırlar. Askeri güçle hareket […]